Ontslag op staande voet van zorgmedewerker na verduistering medicijnen

Inleiding

Integriteit vormt één van de kernwaarden van de gezondheidszorg. Patiënten moeten erop kunnen vertrouwen dat zorgprofessionals zorgvuldig omgaan met vertrouwelijke informatie, medicatie en medische hulpmiddelen. Dat vertrouwen is niet alleen essentieel voor de kwaliteit van zorgverlening, maar ook voor het functioneren van zorginstellingen als geheel. Binnen ziekenhuizen gelden daarom strenge protocollen rondom toegang tot medicatie en opiaten. Een recente uitspraak van de Rechtbank Den Haag van 5 maart 2026 (ECLI:NL:RBDHA:2026:4786) illustreert dat integer handelen ook betrekking heeft op een zorgvuldige omgang met medicatie en het betrachten van openheid en transparantie richting de werkgever.

De feiten

Deze zaak betrof het ontslag op staande voet van een operatieassistente. Zij werd ontslagen nadat tijdens een politieonderzoek in haar woning een ziekenhuiskoffer met medicatie en opiaten werden aangetroffen die eigendom bleken van het ziekenhuis. De werkneemster vocht het ontslag aan en stelde dat geen sprake was van een dringende reden.

De werkneemster was sinds 2011 verbonden aan het ziekenhuis en werkte sinds maart 2025 op basis van een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd als operatieassistent. In juli 2025 werd zij tijdens haar werkzaamheden op de operatiekamer gearresteerd door een arrestatieteam van de politie. De aanleiding voor de arrestatie lag aanvankelijk buiten de arbeidsrelatie: haar ex-partner had aangifte tegen haar gedaan wegens stalking en computervredebreuk. Tijdens een huiszoeking trof de politie echter ook een oranje koffer met het logo van het ziekenhuis aan, waarin diverse medicatie en opiaten zaten.

In de gesprekken die volgden tussen de werkneemster en het ziekenhuis gaf de werkneemster wisselende verklaringen over de situatie. Zij ontkende kennis te hebben van de aangetroffen drugs en medicatie en suggereerde dat anderen mogelijk toegang hadden tot haar woning. Later stelde zij dat haar ex-partner mogelijk haar toegangspas had gebruikt om het ziekenhuis binnen te gaan, medicatie weg te nemen en deze vervolgens bij haar thuis achter te laten. Volgens de werkneemster was zij dus niet verantwoordelijk voor de aanwezigheid van de middelen in haar woning.

Het ziekenhuis besloot nader onderzoek te verrichten. Nadat de politie had bevestigd dat de goederen daadwerkelijk in de woning van de werkneemster waren aangetroffen, stelde de centrale apotheek vast dat de medicatie en opiaten afkomstig waren uit het ziekenhuis. Op basis daarvan volgde ontslag op staande voet. De aanhouding door de politie in de operatiekamer werd niet aan het ontslag ten grondslag gelegd.

Oordeel kantonrechter

Volgens de kantonrechter heeft de werkneemster geen overtuigende verklaring gegeven voor de aanwezigheid van deze middelen. Haar verklaring dat haar ex-partner verantwoordelijk zou zijn geweest acht de kantonrechter onvoldoende aannemelijk. Daarbij speelt mee dat de ruimtes waarin de medicatie en opiaten werden bewaard uitsluitend toegankelijk waren met specifieke toegangspassen en dat kennis van de interne opslaglocaties noodzakelijk was om de middelen te kunnen bemachtigen. Die kennis heeft de werkneemster als operatieassistent wel, maar haar ex-partner niet. De kantonrechter concludeert daarom dat aannemelijk is dat de werkneemster zelf de koffer, medicatie en opiaten heeft meegenomen uit het ziekenhuis.

Dat handelen is aan te merken als ernstig verwijtbaar en voldoende voor een dringende reden voor ontslag op staande voet. Dergelijk handelen is ongepast, ontoelaatbaar en in strijd met de geldende wet- en regelgeving, interne protocollen en de verplichtingen die op haar rusten als zorgmedewerker. Dat de werkneemster een lang dienstverband van veertien jaar heeft en dat het ontslag ingrijpende gevolgen voor haar heeft, maak dit volgens de kantonrechter niet anders. De werkneemster blijft bovendien niet alleen verstoken van de transitievergoeding, het ziekenhuis mocht ook € 2.018,87 netto inhouden op het laatste loon, nu dat bedrag gelijk is aan de waarde van de aangetroffen medicatie en opiaten.

Integriteit

Integer handelen omvat onder meer het nakomen van afspraken, zorgvuldig omgaan met medicijnen en andere medische middelen, verantwoordelijkheid nemen voor het eigen handelen en fouten melden. Het staat buiten kijf dat de operatieassistente deze normen zonder meer heeft geschonden.

Ziekenhuizen hebben strikte wettelijke verplichtingen ten aanzien van het bewaren, gebruiken en registreren van medicijnen en opiaten. Protocollen moeten waarborgen dat dergelijke middelen niet buiten de gecontroleerde ziekenhuisomgeving terechtkomen. Die protocollen verliezen echter hun waarde wanneer medewerkers zich onvoldoende bewust zijn van het belang ervan of daar in de praktijk onzorgvuldig mee omgaan en de werkgever nalaat hiertegen op te treden. Integer handelen ziet ook op transparant en open communiceren over gemaakte fouten. De kantonrechter hechtte er zichtbaar waarde aan dat de werkneemster wisselende en volgens het ziekenhuis onvolledige verklaringen had afgelegd. Daarmee werd het vertrouwen verder ondermijnd.

Deze uitspraak leert de praktijk dat het hebben van adequate interne controlemechanismen rondom medicatiebeheer, toegangsautorisaties en toezicht op medische middelen onmisbaar is, maar toezicht op de naleving daarvan en bewustwording van het belang van die protocollen minstens net zo belangrijk is. De kantonrechter bevestigt dat het zware middel van ontslag op staande voet gerechtvaardigd is bij dergelijk ernstige veronachtzaming van die protocollen en het niet transparant zijn daarover.

Heeft u vragen over dit onderwerp? Neem gerust contact op met mij.

Judith Bijl